Francis Ponge – Για το νερό

Χαμηλότερα από μένα, πάντα χαμηλότερα από μένα βρίσκεται το νερό. Κι όλο χαμηλώνω το βλέμμα για να το κοιτάξω· όπως το έδαφος, όπως ένα κομμάτι εδάφους ή μια ανωμαλία του εδάφους.

Νερό διάφανο και φωτεινό, άμορφο και δροσερό, αμετάπειστα δοσμένο στο μοναδικό του πάθος, τη βαρύτητα. Και διαθέτει σπάνια μέσα για να ικανοποιήσει το πάθος του: περικυκλώνει, διαπερνά, διαβρώνει, διυλίζει.

Το πάθος του διακυβεύει την ίδια την υφή του: κατακρημνίζεται αδιάκοπα, παραιτείται κάθε στιγμή από το σχήμα του, ταπεινώνεται, ξαπλώνει μπρούμυτα στο έδαφος, όπως ένα πτώμα, όπως οι μοναχοί σε κάποια τάγματα. Όλο πιο χαμηλά: αυτό φαίνεται να ‘ναι το έμβλημά του: το αντίθετο του αιέν αριστεύειν.

Μοίρασέ το:Share on Facebook5Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someone

You may also like...