Γράφουν


  Δεν είναι καθόλου εύκολο για έναν αναγνώστη, ειδικά εάν δεν είναι «εκπαιδευμένος» σε κάποιο είδος, να αντιμετωπίσει έναν δημιουργό στις, ας πούμε διαφορετικές (δεν είναι σίγουρο ότι ο δημιουργός θεωρεί ότι αλλάζει πολύ το δρόμο του), απόπειρές του. Στην περίπτωση του Soloup τα πράγματα περιπλέκονται κάπως. Όχι τόσο γιατί η ρεπορταζιακή γελοιογραφία, πάνω στην […]

Γιώργος Τσαντίκος – «Αϊβαλί» του Σολούπ: δύο όχθες, ίδιες λέξεις


Μολυβιές στο περιθώριο VII             ΑΑ ΟΟ Μόλις άρχισα να ξεφυλλίζω την τελευταία συλλογή του Τάσου Πορφύρη τις έξοχες μέσα μας πληγές (εκδόσεις Ύψιλον, 2015), που κοσμείται με σχέδια της Πόπης Ζωίδη, ήρθε στο νου μου ένα από τα πολυτιμότερα βιβλία μου, το αναγνωστικό της Δ΄ Δημοτικού που είχε εικονογραφήσει ο Α. Τάσσος! Προσπαθώντας να […]

Μολυβιές στο περιθώριο VII


Μολυβιές στο περιθώριο VI Χαρτάκια «πνευματιστικά» Σελιδοδείκτης «ενδιάμεσος»: Διακόπτεις για λίγο την ανάγνωση της άριστης εισαγωγής της Μαίρης Μικέ στο Ρεπυμπλίκ – Βαστίλλη της Μέλπως Αξιώτη (Άγρα) στη σελίδα 34 κι όταν επιστρέφεις και βρίσκεις το σελιδοδείκτη, διαβάζεις στη σελίδα 35 ότι «η Αξιώτη ‘‘αναγκάζεται’’ να αποκηρύξει στο μελέτημά της ‘‘Μια καταγραφή στην περιοχή της […]

Μολυβιές στο περιθώριο VI




Ήταν τεχνίτης στην πρώτη πόλη που φτιάχτηκε στη Σελήνη και κατοικήθηκε από ανθρώπους. Ένας από τους πολλούς συντηρητές του κολοσσιαίου συστήματος εξαερισμού. Υπήρχε ένας μεγάλος θόλος και μέσα ήταν η πόλη. Έξω από το θόλο ήταν τ’ αστέρια. Η Γη έδειχνε όμορφη από τη Σελήνη• όμορφη σαν την πατρίδα που ένας γέρος θυμάται με τα […]

Το ψωμί και ο θάνατος


Την εποχή του βασιλιά Ραμσή ήταν ένας πάμφτωχος Αιγύπτιος αγρότης που δεν είχε μήτε γη, μήτε σπίτι, μήτ’ οικογένεια, αλλά μόνον ένα φούρνο σαν πιθάρι και κει μέσα έψηνε το ψωμί της ημέρας και το έτρωγε. Αλλ’ ούτε ο φούρνος ήταν δικός του• ανήκε, όπως κι ο ίδιος ο αγρότης κι όλος ο κόσμος, τα […]

Το ψωμί και η ζωή



Ένα ποίημα και μια μουσική για την ανθρώπινη κατάσταση Philip Larkin (1922-1985) – Εωθινό (μετάφραση: Κ.Κουτσουρέλης) Όλη τη μέρα στη δουλειά, τα βράδια πίνω. Ξυπνώ στις τέσσερις μες στ’ άηχο σκοτάδι. Κοιτώ τα στόρια αντίκρυ μου προσμένοντας το φως. Ώς τότε αυτόν που είναι πάντα εκεί διακρίνω : μια μέρα ακόμη πιο κοντά, κι άοκνο, […]

Ένα ποίημα και μια μουσική για την ανθρώπινη κατάσταση


  Περπατούσα μέσα στην πόλη πέρασα πρεσβείες στο χρώμα της όμπρας και παλάτια που είχαν σειρές από πεύκα χοντρά φοινικόδεντρα δίπλα σε μπαλκόνια η ζέστη κάτι που μπορούσες στ’ αλήθεια να αγγίξεις   τα χαμίνια με πανούργα εγκληματικά πρόσωπα πίσω από αμερικανούς ναύτες     – με τη θύμηση του νερβάλ rend-moi le pausilippe et […]

Harold Norse – Κλασικό διάζωμα σε ένα Γκαράζ


Λούζιν – Αν αγαπήσεις τον εαυτό σου, και τις δουλειές σου θα κάνεις όπως πρέπει, και τα ιμάτιά σου θα έχεις ακέραια. Η δε οικονομική θεωρία συμπληρώνει ότι όσο πιο πολλές είναι οι ιδιωτικές επιτυχίες στην κοινωνία και, άρα, τα ολόκληρα ιμάτια, ούτως ειπείν, τόσο περισσότερες θα είναι γι’ αυτή οι σταθερές βάσεις και τόσο […]

Φ. Ντοστογιέφσκι – Έγκλημα και τιμωρία (Μέρος Δεύτερο, κεφ.5)



Το Rich Hill είναι ένα πολυεπίπεδο ντοκυμαντέρ που παρακολουθεί τη ζωή τριών εφήβων στην ομώνυμη πολίχνη του Missouri. Είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους, οι δρόμοι τους δεν διασταυρώνονται ποτέ, αλλά μοιράζονται την πραγματικότητα του ότι η θέση των ίδιων και του περιβάλλοντός τους βρίσκεται στο παχύ έντερο του κοινωνικοοικονομικού σώματος, ίσως  και λίγο χαμηλότερα! Φυλακή, […]

Andrew Droz Palermo, Tracy Droz Tragos – Rich Hill ...


Béla Tarr – Almanac of Fall (1984)   Ταινία καμπή για τον ίδιο τον σκηνοθέτη που δεν αναδύθηκε ποτέ ξανά από την υπαρξιακή άβυσσο στην οποία καταδύθηκε πρώτα εδώ. Οι πέντε ένοικοι κινηματογραφούνται από κάθε πιθανή γωνία. Νομίζεις πως βρίσκονται σε γυάλινο κλουβί . Η δράση προχωρά με σφιχτά θεατρικά τετ α τετ, με αυτούς […]

Béla Tarr – Almanac of Fall (1984)


Χαμηλότερα από μένα, πάντα χαμηλότερα από μένα βρίσκεται το νερό. Κι όλο χαμηλώνω το βλέμμα για να το κοιτάξω· όπως το έδαφος, όπως ένα κομμάτι εδάφους ή μια ανωμαλία του εδάφους. Νερό διάφανο και φωτεινό, άμορφο και δροσερό, αμετάπειστα δοσμένο στο μοναδικό του πάθος, τη βαρύτητα. Και διαθέτει σπάνια μέσα για να ικανοποιήσει το πάθος […]

Francis Ponge – Για το νερό



Ο Μάρκο Πόλο φανταζόταν ότι απαντούσε (ή ο Κουμπλάι Χαν φανταζόταν την απάντησή του) πως όσο περισσότερο χανόταν σε άγνωστους μαχαλάδες μακρινών πόλεων, τόσο περισσότερο καταλάβαινε τις άλλες πόλεις που είχε διασχίσει για να φτάσει μέχρι εκεί, και ανέτρεχε πάλι στους ενδιάμεσους σταθμούς των ταξιδιών του, και μάθαινε να γνωρίζει από την αρχή το λιμάνι […]

Italo Calvino – Αόρατες πόλεις (σελ.48-49)


Κοιτώντας στην βιβλιοθήκη μου, βιβλία για τον φασισμό και τον αντιφασισμό, μου έπεσε στα χέρια ένα σχετικά παλαιό ιστορικό βιβλίο- με γλαφυρή και ζωντανή γλώσσα- από τις πολύ καλές εκδόσεις «φιλίστωρ» που δεν υπάρχουν πλέον.  Ο τίτλος της ιστορικής μελέτης του Γ.Σόιερ: « σύντροφος Μουσολίνι- ρίζες και δρόμοι του πρωτογενούς φασισμού» είναι προκλητικός και αποφάσισα- […]

ο σύντροφος Μουσολίνι


Συνέντευξη* των Παναγιώτη Παπουτσή και Αχιλλέα Τζιάκου στην Αναστασία Τσιότσκα Tο απόγευμα της περασμένης Παρασκευής είχα τη χαρά να συνομιλήσω με τους εμπνευστές του φεστιβάλ Photometria, Παναγιώτη Παπουτσή και Αχιλλέα Τζιάκο.Η συζήτηση μαζί τους ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρουσα και κατά τη διάρκειά της έγινε παραπάνω από φανερή η σφοδρή επιθυμία τους να καταφέρουν να καθιερώσουν το […]

«Να γίνουν τα Γιάννενα κέντρο φωτογραφίας στα Βαλκάνια»



Το 2006 η εκπαιδευτικός κυρία Lockwood ανέθεσε σε μια ομάδα μαθητών του σχολείου Xavier στη Νέα Υόρκη μια εργασία. Ο κάθε μαθητής θα έγραφε στον αγαπημένο του συγγραφέα και θα του/της ζητούσε (χρησιμοποιώντας όση πειθώ διέθετε ο γραπτός του λόγος) να επισκεφθεί το σχολείο. Πέντε από αυτά τα παιδιά διάλεξαν τον Kurt Vonnegut. Η απάντησή […]

Make your soul grow


 Βιώνουμε το τέταρτο χρόνο της κρίσης. Μιας κρίσης οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής, κρίση συστημική. Της χειρότερης κρίσης που ξέσπασε μετα το 1930. Κρίση που τα αίτια της βρίσκονται στα όρια και τις διαδικασίες της υπερανάπτυξης αυτού που ονομάζουμε καπιταλισμός, στην πλέον ολοκληρωτική και παγκόσμια μορφή του. Κρίση που ξεκίνησε από το καπιταλιστικό κέντρο των ΗΠΑ, […]

4 χρόνια κρίση: από το «δρόμο» στην προσμονή της κάλπης…




Δύσκολα μιλάς για ποίηση. Τη διαβάζεις (εγώ τουλάχιστον σε δόσεις, κι όποτε), μα έπειτα τι να πεις; Για τούτη εδώ τη συλλογή, όπου ’ναι μαζεμένα όλα τα ποιήματα του Μιχάλη Γκανά απ’ το 1978 ως το 2012, θα πω ωστόσο το εξής: πως τα διαβάζω, λίγα λίγα πάντα, μ’ ανακούφιση. Φυσικά με θαυμασμό, μα προπαντός […]

Λίγες σκέψεις, διαβάζοντας μαζεμένη την ποίηση του Μιχάλη Γκανά


Μολυβιές στο περιθώριο V        Προσθήκη παραπομπής: στη σ. 95 του νέου αρχαιογνωστικού αποκτήματος, του βιβλίου Μαθήματα από την Αθηναϊκή Δημοκρατία (στη σειρά 21ος παράλληλος των εκδόσεων του Εικοστού Πρώτου) ο Δημήτρης Κυρτάτας, πραγματευόμενος τη λειτουργία του πολιτεύματος στους πολλούς μικρούς αθηναϊκούς δήμους, καταλήγει διαλλακτικά στην παρατήρηση ότι «αυτοί δεν ήταν μόνο σχολεία της […]

Μολυβιές στο περιθώριο V





Καταρχήν είμαι αναφανδόν υπέρ του οποιοδήποτε  αυτοπροσδιορισμού ή του ετεροπροσδιορισμού και σίγουρα δεν με πειράζει να βλέπω μια γυναίκα ή το τρίτο φύλο να αφήνει μούσια ή να χρησιμοποιεί μούσια ως καλλιτεχνική περφόμανς. Η «διαφορά» και όχι η «ταυτότητα» είναι έκφραση μιας σύγχρονης δημοκρατικής κοινωνίας, μια κοινωνία που θα μέτραγαν το μήκος των μαλλιών και της […]

Conchita: μια «διαφορά» στα μέτρα ολοκληρωτικού καπιταλισμού


«Κοιμήθηκε» ή πέθανε το ίδιο και το αυτό είναι. Για τον θεόκλητο μιλάω που έκλεισε ο βιολογικός του κύκλος και η εν ζωή παρουσία του.  Αν υπάρχει θεός, διάολος, παράδεισος και κόλαση θα κριθεί, όπως και όλοι μας, για το εάν και κατά πόσο έκανε καλύτερο αυτό τον κόσμο, τον εαυτό του, αν και κατά […]

ο ανοιχτόμυαλος Θεόκλητος



Η βάση του παρακάτω κειμένου είναι η ομιλία μου που έγινε στην Λάρισα το Σάββατο 15 Μάρτη στο στέκι paratod@s με θέμα το ρόλο της βίας στο λαϊκό – επαναστατικό κίνημα. Ευχαριστώ τους συντρόφους που για δεύτερη χρονιά με κάλεσαν να συζητήσουμε. Καντιανός ηθικισμός      Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι  να μου επιτρέψετε να […]

Ο ρόλος και η αξία της «θεϊκής βίας» στο επαναστατικό ...


 Μολυβιές   στο περιθώριο  IV          Ο αναγνώστης Κάφκα: πώς ανα-γιγνώσκει ο Κάφκα; Μια απάντηση δίνουν τα Οκτώ μπλε τετράδια, μετάφραση – εισαγωγή και χρονολόγιο Ε.  Τριανταφυλλίδη, εκδ. Αρχέτυπο: φαίνεται ότι ο Κάφκα γνωρίζει εκ νέου, παραδέχεται κάτι ως δικό του. Έτσι – νομίζουμε-  διαβάζει το μύθο του Προμηθέα, για παράδειγμα: διατρέχει τις εκδοχές […]

Μολυβιές στο περιθώριο IV


Γράφει η Αναστασία Τσιότσκα Τους Electric Litany είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τον Απρίλη του 2011 όταν για καλή μας τύχη επισκέφθηκαν τη μικρή μας πόλη στα πλαίσια της ανοιξιάτικης περιοδείας τους για την προώθηση του πρώτου τους άλμπουμ «How To Be A Child & Win The War» (Inner Ear Records, 2010). Η αλήθεια είναι […]

Αλέξανδρος Δεληγιαννίδης: δεν θέλω να είμαι μπασίστας, αλλά μουσικός



Οι Ζαπατίστας κλείνουν 20 χρόνια αγώνων ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, τον καπιταλισμό και το φασιστικό διεφθαρμένο Μεξικάνικο κράτος. Εξασφαλίζοντας μέχρι τα τώρα την αυτονομία σε 5 αυτόνομους δήμους, σε 5 αυτοοργανωμένα κέντρα, που τα ονομάζουν Caracoles. Αυτόνομες, αυτοοργανωμένες περιοχές που η εξουσία έχει περάσει αμεσοδημοκρατικά στις γενικές συνελεύσεις των κατοίκων, ανδρών και γυναικών. Φυσικά με τους Ζαπατίστας, […]

Ζαπατίστας: 20 χρόνια εξεγερμένης αξιοπρέπειας


Αν διαβάσει κανείς τον Δυτικό Κανόνα του Χάρολντ Μπλουμ (βιβλίο μνημειωδών διαστάσεων, σ’ αντιστοιχία με το θέμα του, και μεστά μεταφρασμένο από την Κατερίνα Ταβαρτζόγλου) δεν μπορεί να μην προσέξει πως το όνομα Σαίξπηρ αναφέρεται μερικές εκατοντάδες, μπορεί και χιλιάδες φορές. Ο Μπλουμ δεν είναι ένθεος. Λέει στον Πρόλογο και πρελούδιό του (σελ. 37): «Το […]

Η αναζήτηση ενός άλλου Θεού στον Δυτικό Κανόνα του Χάρολντ ...


Ήταν τρεις. Χώρια ο σκύλος. Είχαν ραντεβού. Είχαν κομάρες από το χτεσινό αλκοόλ. Όχι όλοι. Ο Χαράλαμπος Παπαθανασόπουλος είχε εγκαταλείψει χρόνια τώρα τους στίβους της μπάρας. Ήταν αρχισυντάκτης σε μεγάλο μουσικό περιοδικό πια και τις παρακμιακές στραβοτιμονιές τις είχε κλείσει καλά στο πατάρι. Φορ ολντ τάιμς σέικ όμως, βρισκόταν με τους παλιούς του συντρόφους στην […]

Έχω όλους τους δίσκους τους – Μπάμπης Αργυρίου