Αλέξανδρος Γκουντουβάς


 «Δεν έχω σπίτι… Σπίτι μου είναι εκεί  όπου αισθάνομαι δυστυχισμένος». Σε αυτές τις δυο προτάσεις, που τις γράφει ξανά και ξανά στις επιστολές του, συμπυκνώνεται το νόημα της ζωής τού Γιόζεφ Ροτ (JosephRoth, 1894 – 1939), Αυστριακού συγγραφέα και δημοσιογράφου εβραϊκής καταγωγής. Στο ελληνικό κοινό είναι γνωστός για το αριστούργημά του Το εμβατήριο του Ραντένσκυ, […]

ΙΩΒ


1
Κακά τα ψέματα, είμαστε πολιτισμός τού ηλεκτρισμού. Αν για κάποιο μαγικό λόγο σταματήσει το συνεχές ρεύμα να παράγεται συνεχώς και το εναλλασσόμενο πάψει να εναλλάσσεται, τότε η Γη θα σταματήσει να γυρίζει… Σκεφτείτε για λίγο τι θα επικρατούσε τότε, και ειδικά τι θα συνέβαινε με τη λειτουργία των υπολογιστών. Πολλώ μάλλον, τι θα συνέβαινε με […]

Η τέχνη της μνήμης


Τα τελευταία δύο χρόνια παρακολούθησα τα σεμινάρια επιμέλειας και διόρθωσης κειμένων (Α΄ και Β΄ επίπεδο) καθώς και τα σεμινάρια δημιουργικής γραφής και ποίησης, όπως αυτά διεξήχθησαν υπό την αιγίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου ( Ε.ΚΕ.ΒΙ.) Να θυμίσω πως το  Ε.ΚΕ.ΒΙ., μετά από δεκαεννιά (19) χρόνια (!) λειτουργίας με όλες τις ατέλειες αλλά και τα θετικά […]

Προτάσεις επιμέλειας κειμένων



  Με τον έκτο τόμο της Μεθόδου ο Εντγκάρ Μορέν ολοκληρώνει το μεγαλόπνοο έργο του. Προηγήθηκαν οι τόμοι: 3 η γνώση για τη γνώση, 4 οι ιδέες, 5 η ανθρωπινότητα της ανθρωπότητας. Σημειώνω πως, για να διαβάσει κάποιος τον έκτο τόμο, δεν είναι αναγκαίο να διαβάσει τους προηγούμενους, αλλά για την κατανόηση γενικότερα του έργου […]

ΕΝΤΓΚΑΡ ΜΟΡΕΝ: Η ΗΘΙΚΗ


Ελπίζω να επιτρέπεται η κατάχρηση αυτής της φιλόξενης γωνιάς, για να μεταφέρω ένα ποίημα του Λουίς Θερνούδα (Luis Cernuda, Σεβίλλη 1902 – 1963). Άλλωστε, όπως ελπίζω ότι θα συμφωνήσετε κι εσείς, πρόκειται για ένα ποίημα, που ταιριάζει απόλυτα με το χώρο. Τιτλοφορείται «Βιβλιοθήκη» και εντάσσεται στην ποιητική συλλογή «Ocnos», η οποία εκδόθηκε από τον εκδοτικό […]

Λουίς Θερνούδα


Στα φοιτητικά μου χρόνια είναι αλήθεια πως έκανα πολλές απόπειρες να διαβάσω το Έγκλημα και Τιμωρία, αλλά πάντοτε το άφηνα στη μέση. Θέλετε το ογκώδες του βιβλίου, θέλετε το στρυφνό (sic) ύφος του Ντοστογιέφσκυ, θέλετε το σκοτεινό της υπόθεσης… όλα αυτά μαζί με απέτρεπαν από το να ολοκληρώσω την ανάγνωσή του. Ίσως, τελικά, να μην […]

ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ



Παρατηρώντας τα δημόσια πράγματα, τους λόγους, τις σκέψεις και τις πράξεις των σύγχρονων πολιτικών μας, με θλίψη φέρνω στου νου μου τα λόγια του Θουκυδίδη που ακολουθούν. Μοιραστείτε μαζί μου, σας παρακαλώ -και σας προκαλώ- τη σκέψη ενός ανθρώπου, που ουδέποτε συμπάθησε τη Δημοκρατία (τον Θουκυδίδη εννοώ, για να μην παρεξηγιόμαστε…), αλλά ήταν σε θέση […]

Για να συγκρίνουμε…


  Πότε καταλαβαίνετε ότι σας αρέσει ένα βιβλίο; Μη βιαστείτε να απαντήσετε τα τετριμμένα. Πότε ένα βιβλίο σάς αρέσει πραγματικά, σας έχει γίνει έμμονη ιδέα και δεν θέλετε να το αφήσετε από τα χέρια σας! Πότε το σκέφτεστε όλη την ώρα και παντού: στη δουλειά, όταν περιμένετε πώς και πώς να τελειώσει το ωράριο (εάν […]

Ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά


Υπάρχουν βιβλία που ξέρεις, από την πρώτη κιόλας ματιά, ότι θα σου αρέσουν. Θέλεις από το εξώφυλλο, θέλεις από τη γραμματοσειρά, θέλεις ακόμα –μη σας φανεί παράξενο- από τη μυρωδιά του (για όσους αγαπούν το βιβλίο γνωρίζουν πως το ξεφύλλισμα με τη μύτη χωμένη στις σελίδες του είναι μια καθόλα νόμιμη πράξη, έστω και στα […]

Η Τριλογία του Βερολίνου



Να το ξεκαθαρίσω από την αρχή: Ο Roth δεν είναι από τους αγαπημένους μου. Δεν μου ταιριάζει. Τον θεωρώ επιδειξία της γραφής, και όχι μόνο. Αλλά, αν αριθμήσω τα βραβεία που έχει αποσπάσει -και μάλιστα από πολύ σοβαρούς φορείς της παγκόσμιας λογοτεχνικής παραγωγής-, τότε μάλλον εγώ κάπου έχω κάνει λάθος. Περί ορέξεως, θα μου πείτε. […]

Πατρική κληρονομιά


Υπάρχουν λογής λογής κοιμητήρια: ανθρώπων, ζώων, αυτοκινήτων… Αλλά κοιμητήρια βιβλίων; Κι όμως, υπάρχουν και αυτά! Μόνο που εδώ το ζητούμενο δεν είναι η γαλήνη αλλά οι τύψεις. Γιατί πρόκειται για τα βιβλία που δεν διαβάστηκαν από κανένα. Η σκιά τού ανέμου, του Θαφόν Κάρλος Ρουίζ(Karlos Ruiz Zafon) (εκδ. Λιβάνη, 2004 / επανέκδοση από τις εκδόσεις […]

Η σκιά του ανέμου


Δεν είμαι ο καταλληλότερος να μιλήσει για το τελευταίο βιβλίο του Terry Eagleton με τίτλο Γιατί ο Μαρξ είχε δίκιο (εκδ. Πατάκης, Αθήνα 2012). Και μόνο στο άκουσμά του ο μαρξισμός μού προκαλούσε απέχθεια, κυρίως για την εφαρμοσμένη του όψη, όπου -και αν- αυτό τέλος πάντων αποπειράθηκε. Πήρα, λοιπόν, στα χέρια μου το βιβλίο, όχι […]

Γιατί ο Μαρξ είχε δίκιο