Η ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥ ΖΕΝΕ

ΖΑΝ ΖΕΝΕ

Η μητέρα του τον εγκατέλειψε λίγες μέρες μετά τη γέννηση του και πέθανε μόνος σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Αυτή είναι η αρχή και το τέλος της ζωής ενός μεγάλου λογοτέχνη.

Το ιδιαίτερο ταλέντο του Ζαν Ζενέ άνθισε μέσα σε όχι και τόσο ευνοϊκές συνθήκες. Κατάφερε όμως να μετατρέψει τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες της ζωής του σε πηγή έμπνευσης και δημιουργίας. Χωρίς να έχει καμία πανεπιστημιακή μόρφωση –για την ακρίβεια είχε μόνο απολυτήριο δημοτικού- μεγαλωμένος σε μια επαρχεία της Γαλλίας, από θετούς γονείς και περνώντας ένα μεγάλο μέρος της ζωής του σε αναμορφωτήρια και φυλακές, είναι απορίας άξιο πως κατάφερε να γράψει αριστουργήματα… Σε όλη του τη ζωή στράφηκε ενάντια στην επικρατούσα Ηθική και  στο «καλό», όπως αυτό  καθιερώθηκε από την αστική τάξη και τους κοινωνικούς θεσμούς. Μια Ηθική που εκείνος αποδοκίμαζε αφού μια τέτοια ηθική τον είχε καταδικάσει και χαρακτηρίσει με λέξεις όπως νόθος, κλέφτης, ομοφυλόφιλος.

 Υπερασπίστηκε όσους θεωρούσε αδικημένους, περιθωριοποιημένους και όλους όσους η «καλή» κοινωνία άφηνε εκτός γιατί δεν είχαν θέση στην «καλοσύνη» της. Σε όλα τα έργα του συναντάμε ανθρώπους που γνώρισε στα αναμορφωτήρια και τις φυλακές. Στις «Δούλες» ,ένα από τα πιο διάσημα και πολύανεβασμένα έργα του, ο Ζενέ ειρωνεύεται με εξαιρετικά έξυπνο τρόπο τη δήθεν «καλοσύνη» της κυρίας προς τις δούλες. «Γιατί η Κυρία είναι καλή! Η Κυρία είναι όμορφη! Η Κυρία είναι γλυκιά!…Πότε πότε μας δίνει κανένα ζαχαρωτό…»

Η ιδιαίτερη προσωπικότητα του Ζενέ γοήτευσε μεγάλους λογοτέχνες – όπως ο Σαρτρ, ο Φουκό και ο Ντεριντά – οι οποίοι τον στήριξαν και τον δέχτηκαν στο λογοτεχνικό τους κύκλο. Έτσι ο Ζενέ  από περιθωριοποιημένος, διωκόμενος και αλήτης  έφτασε να αποτελεί μέρος της λογοτεχνικής αφρόκρεμας της Γαλλίας και τα θεατρικά του έργα να ανεβαίνουν από διάσημους σκηνοθέτες και μεγάλα θέατρα της Ευρώπης. Αλλά και μετά την καταξίωση του ο Ζενέ  έμεινε πιστός στις αρχές  τους, χωρίς να «χαριστεί» σε τίποτα και σε κανέναν, έφτασε στο σημείο να γυρίσει την πλάτη στο Σαρτρ και τους λογοτέχνες που τον στήριξαν…

Αυτός ήταν ο Ζενέ: εναντιώθηκε στο «καλό», αυτό το «καλό» που τον άφησε «εκτός» ένα μεγάλο μέρος της ζωής του… για να καταφέρει με τα γραπτά του να γίνει αποδεκτός από την κοινωνία και να απορρίψει με τη σειρά του το «καλό» που εκείνη πρέσβευε…

Μοίρασέ το:Share on Facebook19Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0Pin on Pinterest0Email this to someone

You may also like...

  • Και ποιός είπε πως τα πτυχία κάνουν τον άνθρωπο…τα ράσα δεν κάνουν τον παπά…